ഒരു പെണ്‍ കവിതയുടെ പിറവി

അടുപ്പിന്‍ മുഖത്ത്തിരുന്നു

ചിരവ പരിഹസിച്ചച്ചതും

കടുക് പൊട്ടിച്ചിരിച്ച്ചതും

എന്‍റെ

ഭാവനകള്‍ക്ക് നേരെ

തീര്‍ക്കാനുള്ള പാഠഭാഗങ്ങള്‍

അലയയടിച്ച്ചു വീഴ്ത്തിയതും

എന്‍റെ

സ്വപ്ന സാഗരത്തിലെ

കൊച്ചു തോണിയെ

എന്നിട്ടും

ഗര്‍ഭിണിക്ക്‌ പ്രസവം-എന്ന പോല്‍

എഴുത്ത്

എനിക്കും

ഈ പ്രസവത്തിനു

അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലെ വ്യാകുലതകളില്ല

ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ കണ്ണിലെ

ആകാംക്ഷയുടെ സൂര്യോടയമില്ല 

അന്വേഷികളുടെ നിത്താതെയുള്ള    

ഫോണ്‍ വിളികളില്ല

അവിഹിതഗര്‍ഭം പോലെ........................

ആരെയോ ഭയന്ന്‌;

ആരുംകാണാതെ-അറിയാതെ

ഇരുണ്ട മുറി ക്കകത്തുള്ള  അമ്മത്തൊ ട്ടിലില്‍

എന്‍റെ

പച്ച ഡയറിയില്‍;

ഈ പേറ്റു നോവും പേറി എത്ര നേരം?

ദോശ ചുട്ടെടുത്ത്   ,ചോറു വേവുവോളം

അടിച്ച്‌

തുടച്ച്

പാത്രംകഴുകി-ഭക്ഷണം വിളമ്പി

അലക്കി

കുളിച്ച്.......കുളിപ്പിച്ച്,

വയ്യ....................

എവിടെയോകേട്ടറിഞ്ഞു

ആരോ

എന്‍റെ മക്കളെ...............എന്‍റെ വരികളെ

ദത്ത്തെടുത്ത്തിട്ടുണ്ട്  

ഓ മനിക്കുന്നുണ്ട്         

അവര്‍ക്ക്             

എന്‍റെ തപസ്സിന്

  കുസൃതിയുണ്ട്-കരച്ചിലുണ്ട്

പുഞ്ചിരിയുണ്ട്-പൂമണമുണ്ട്

പരാതിയുണ്ട്-പരിഭവമുണ്ട്

ദൂരെനിന്ന് മാത്രം

ഞാന്‍ നോക്കികണ്ടു

ആരുടെയോ നാവിലൂടെ അവര്‍ സംസാരിക്കുന്നു

എനിക്കു വേണ്ടി?.............അല്ല   നമുക്കു വേണ്ടി

ലോകമേ..............................

ചുറ്റും നിന്നു പരിഹസിക്കാതെ 

എനിക്കൊരു നിമിഷം തരൂ

സമാധാനത്തോടെ എന്‍റെ വരികളെ

                                          പ്രസവിക്കാന്‍